چه قدر غم انگیزه یه ماشین با شیشه های دودی از کنارت رد بشه و تو مطمئن باشی آشنایی تو اون ماشین بوده که تو رو ندیده گرفته و بعدتر مطمئن شی که تا حالا اون ماشینو ندیدی

که خسته ام دیگر در هوای تو بودن

به روزنامه ای در صبح های تو بودن

به دست کوتاهم ، چشم های خرمائی ت

به مزه ی گس دادن میان تنهایی ت

وحید نجفی

نشسته کنار شیشه و زل زده بهم

میله رو محکم تر میگیرم

- بش شماره بدم

- شاید بتونم آخر مسیر کنارش بشینم

- شاید فردا باهام بیاد بیرون

- شایدم هفته بعدش همه چی تموم بشه

اون وقت همیشه مجبورم صندلی پشت سرمو نگاه کنم تا مطمئن بشم هیچ دختری پشت سرم نیس

میرم کنار راننده جلوی در وایمیسم و میذارم باد و بارون بخوره تو صورتم و فکر کنم بارون منو یاد کی میندازه

بغلم کن پتوی غمگینم!

بعد صد سال و قرن! تنهایی

بغلم کن که آتشم بزنی

توی این خانه ی مقوّایی

سید مهدی موسوی

هندزفری رو کردم تو گوشم , صدای رعد وبرق وبعد

How can you see to my eyes....دلم میخاد صورتمو بکوبونم تو کیک تولدی که رو پام گذاشته و کناره هاشو خوردم به آدمایی نگاه می کنم که توی پیاده رو راه میرن و آدمی که کنارم پشت فرمون نشسته میخام داد بزنم Bring me to life…

دارم انگار می روم حتی

از خیالات خویش هم کم کم

نگرانم نکن عزیز دلم

من خودم را به زور می فهمم

زهرا اعتمادی

-چرا وقتی بات حرف می زنن نگاشون نمی کنی ؟

- هان ؟]نگاش می کنم [

- تنهاییمو دوس دارم . می فهمی ؟] سرمو انداختم پایین [

-هان؟  ]زل زده به من [

تنها جوابی ساده ... میخواهم بدانم

یک روز جای من بمانی ، می توانی ؟

الهه ملک محمدی

بذار فکر کنن دیوونم بذار فکر کنن روانیم بذار فکر کنن ثبات روانی ندارم . ولی احمق نیستم وتک تک این حرفا رو تو چشاشون می خونم بی خیال...

صفردر خود شکسته ،مدتهاست

پاره های تنش لگد شده اند

به بهای نبودنش اما

همه ی هیچ ها «عدد» شده اند

سمانه رضایی

خرداد میاد با بوی خون , کبودی جای باتوم, حس آزادی موقت , اعترض دائمی و این اتیشی که هنوز دودش داره به چشمشون میره

هیچ چیز مهیب تر از زخمی کردن غرور یک قوم نیست / عبدالکریم سروش

به آدم توی آینه زل زدم و این که هر لحظه حس میکنم قراره مشت بزنم توی صورتش آآآخ که اگه می شد کاش جای اون دختره توی فیلم آستیگماتا بودم و کشیش رو می کوبوندم به شیشه حموم...

آیینه های تخت بزرگت نمی کنند

حتی اگر به زور محدّب بزرگ باش

خوی درندگیّ خودت را نشان بده

وارونه هم اگر بنویسند گرگ باش

معصومه لمسو

از روی بسته اش دس می شم روش یه حس خاصی داره از اینال که یه طرفش نوشته تیز و یه طرفش stainless steel خیلی وقته که از اینا دست نگرفتم ژیلت هم راحت تره و هم جای زخمش کوچیکتر و هم مدام کسی توی سرم داد نمیزنه بکشش روی دستت

از من بگیر حالت وابستگیم را

مثل ِ شب ِ کش آمده پیوستگیم را

بیرون کن از تمام تنم خستگیم را

دست مرا بگیر به خواب خودت ببر

فاطمه اختصاری

از تیر بدم میاد از این که مجبورم یه سال بزرگتر بشم از این که یاد ساناز بهشتی و آزیتا میزبان میفتم  از این که ... از این که ... از این که به خرداد مسخره وصله (یاد ساعتم میفتم که خیلی وقته نشونه ی 2 اون کنده شده یا 1 یا 3 کاشکی می شد تیر روهم از سال کند یا خرداد بود یا مرداد...)

فرار می کنی از حال سمت آینده

که باز رو به جلو رفته از در عقبی...

صدیقه حسینی

یاد این حرف خمینی افتادم که می گفت گرگها همیشه شبها رو به م می خابن چون به هم اعتماد ندارن (منظورش آمریکا و شوروی و انگلیس بوده) اما خود رژیم الان با خودش درگیره مجلس با دولت دولت باخودش و همه با هم

خمینی شخصا آدم خوبی بود . اما نظریات نادرستی داشت. به علاوه از سرکوب مخالفان خود ابایی نداشت. هم  چنین او برای زندگی فردی انسانها ارزشی قائل نبود. زیرا آن را منبعث از اراده ی پروردگار می دانست. / عبدالکریم سروش

و اما شعر ...

بسته های گوجه سبز

 چهارده تا که شدند

  مادرت همه چیز را فهمید

ترشیشان

کوچکیشان

و این که زود تمام میشوند...

می روم

کفشهایم را در آورده ام

بیدار نخواهم کرد

نه تو و 

نه گربه های بی شام خوابیده ات را

چیز با ارزشی برایم نمانده

 تا حداقل این آشغال جمع کن ها دنبالم بیفتند

ین تخت خواب دو نفره را

بایدنصف کنم

قرصهایم را

سر وقت بخورم

خاطره هایت را

ساعت9 پشت در بگذارم

و صورتم را

روزی سه  دفعه بشویم

شاید بیدار شوم

تا دوباره...